HOME  |  In de gemeente  |  Nieuwsberichten  |  25 keer Ankomm’n en mee-eten

25 keer Ankomm’n en mee-eten

Burgemeester en mevrouw Stapelkamp aan tafel bij zorgboerderij 't Grievink

Burgemeester Stapelkamp kijkt terug op 25 keer Ankomm'n en mee-eten en andere mooie en bijzondere ontmoetingen met inwoners

Tijdens de nieuwjaarsreceptie op 6 januari vroeg ik u om mij als uw kersverse burgemeester uit te nodigen voor een nadere kennismaking onder het genot van een maaltijd. Dit omdat ik weliswaar veel wist over de gemeente en haar politieke-bestuurlijke reilen en zeilen, maar dat ik nauwelijks de inwoners kende. Dat verzoek viel in goede Achterhoekse aarde. Mijn secretaresse werd overspoeld door reacties; zo’n 150 inwoners en organisaties meldden zich aan voor een ontmoeting. Ik was er beduusd van.

Het zal duidelijk zijn dat ik mensen moest teleurstellen, in ieder geval om geduld moest vragen. Sinds eind januari ga ik – vrijwel altijd samen met mijn vrouw Cecile - op ‘toernee’ door de gemeente. Een á twee keer per week schuif ik aan voor een ontmoeting. Een goed gesprek is daarbij belangrijker dan de maaltijd, maar over beiden heb ik niets te klagen. Eenieder die ons heeft ontvangen en voor ons heeft gekookt - en daarmee niet alleen zijn huis maar ook zijn hart voor ons heeft geopend - wil ik heel hartelijk bedanken. Wij hebben genoten van uw/jullie gastvrijheid en kookkunsten.

Uiteenlopende ontmoetingen

Ik ben nu een vijfentwintig keer ontvangen door heel verschillende mensen uit alle uithoeken van onze mooie gemeente. Er zaten gezinnen bij met jonge kinderen, maar ook een zeer vitale 96-jarige. We ontmoetten gezonde mensen, maar ook mensen met een ziekte of handicap. Soms waren we bij een enkeling te gast en soms bij een hele groep mensen; op een zorgboerderij, bij een koor, een scoutinggroep of een straatvereniging. Al met al zal ik tijdens deze maaltijden zo’n vierhonderd inwoners ontmoet hebben. Alleen daarom al is het voor mij zeer geslaagd.

Van karnemelkse saus tot rijst teriyaki

Zoals gezegd, ook over het eten hadden wij niets te klagen. Mensen serveerden vaak hun eigen favoriete gerecht. Van pannenkoeken tot rijst teriyaki, van tapas tot hartige taart en van pasta en meringuetaart tot het culinaire hoogtepunt van de Achterhoek, de karnemelkse saus. Die laatste kregen we trouwens maar één keer opgediend, omdat bijna iedereen dacht dat we dat overal wel zouden krijgen. De door journalist Bernard Harfsterkamp genoemde köttelperen met broaderkes hebben we nog niet kunnen proeven, maar wie weet wat ons nog wordt voorgezet. Want nu de vakantie weer voorbij is, gaan we gewoon verder met Ankomm’n en mee-eten.

Positief

Ik heb veel gehoord tijdens al die ontmoetingen. Mensen vertelden me waar ze trots op zijn, over het leven toen en nu in de gemeenten Dinxperlo en Aalten, over hoe en waarom ze naar de Achterhoek verhuisden of er juist bleven, over hun plannen en ambities en over hun zorgen. Vanaf april kreeg ik natuurlijk ook reacties op mijn Honderd-dagenrapport, zeker in Dinxperlo. Mensen spraken hun waardering uit over mijn blijkbaar ongebruikelijke en daardoor onverwachte openheid om zaken die mijns inziens aandacht behoeven, te benoemen. Gelukkig was ik ook in staat om misverstanden weg te nemen en onjuistheden te corrigeren. Vrijwel iedereen die ik ontmoette was positief over het leven in onze gemeente en ook over de gemeentelijke dienstverlening was men meestal tevreden. Of de mensen die ik sprak nu helemaal een dwarsdoorsnede zijn van de inwoners betwijfel ik. We ontvangen tenslotte ook wel eens klachten op het gemeentehuis en niet iedereen is altijd gelukkig met gemeentelijke plannen, maar toch mooi om te horen dat mensen tevreden zijn. 

Trots

Naast al deze ontmoetingen en tafelgesprekken heb ik ook raadsleden thuis opgezocht, bezocht ik mensen met een huwelijksjubileum, mocht ik al dertien actieve inwoners een Koninklijke Onderscheiding uitreiken, ben ik bij talloze evenementen in de buurtschappen geweest, heb ik samen met de wethouders bedrijven bezocht en heb ik geregeld op mijn fiets de buurt verkend. Af en toe stapte ik af voor een praatje. Met een boer die bezig is met zijn koeien, de eigenaren van het vakantiehuisje aan de Veenweg waar ik in 1994 op vakantie was met mijn gezin, een winkelier, noem maar op. Al een heel aantal familieleden en vrienden leidde ik trots rond door onze Achterhoek. Hun enthousiaste reacties over hoe mooi het hier is opende ook mij soms weer de ogen voor dingen die hier zo gewoon lijken. Ik leer de gemeente en haar inwoners steeds beter kennen en waarderen en ben er alleen maar een nog enthousiastere en trotsere burgemeester van Aalten door geworden.

Noaberschap

Wat me het meest is opgevallen is uiteindelijk toch de onderlinge verbondenheid en de gemeenschapszin. Het aloude noaberschap (of naoberschap, zo u wilt) is op tal van manieren nog tastbaar aanwezig, ook al staat het onder druk door maatschappelijke veranderingen zoals bijvoorbeeld de toegenomen mobiliteit. Ons leven speelt zich niet meer op één plek af, we wonen hier, werken daar en weer ergens anders sporten of zingen we en doen we onze boodschappen. En tijdens vakanties reizen we de wereld rond. Dat maakt de onderlinge banden losser, ook de onderlinge afhankelijkheid en daarmee ook wel het gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaar. Maar desondanks is er nog veel gemeenschapszin, mensen waarderen en zoeken die ook nog steeds. Voorbeelden te over, denk aan de AHOV in De Heurne met maar liefst 1300 leden en maar een goede 800 inwoners. Laten we dat koesteren en er zuinig op zijn.

Nieuwe energie

Zo veel nieuwe indrukken, zo veel nieuwe gewoonten, gezichten, namen en noem maar op. Spannende verkiezingen, het opstellen van een raadsprogramma en een ongebruikelijke collegeformatie met een voor velen onverwachte uitkomst. Ook nog eens een zoektocht naar een definitief thuis, twee verhuizingen en de verkoop van ons Zeeuwse huis. Het heeft veel tijd, aandacht en energie gekost en mijn vrouw en ik waren eind juli wel even toe aan een vakantie. Om op adem te komen, maar ook om nog even alles de revue te laten passeren en terug te kijken op wat goed ging, wat beter kan of moet en waar ik mij de komende tijd, met nieuwe energie, op ga richten. Ik hoop dat u mij wat beter heeft leren kennen als een enthousiaste en trotse burgemeester, spontaan, open en direct. Zo hoop ik mij ook de komende tijd in te zetten voor onze gemeente. Samen met de nieuwe raad, het college en de ambtelijke organisatie aan de slag met het raadsprogramma. Met politie en onze eigen toezichthouders werken we aan het veilig houden van de gemeente. Daarbij wil ik wel aangeven dat we dat alleen kunnen als u ons informeert over verdachte situaties en illegale activiteiten. Ik ben deze bestuursperiode ook verantwoordelijk voor cultuur, musea en (de zachte kant van) het cultureel erfgoed en ook op dat gebied zoek ik graag de samenwerking. 2020 komt er aan, het jaar dat we 75 jaar bevrijding vieren. Ik ben benieuwd wat voor activiteiten er door de samenleving georganiseerd worden en in hoeverre we dat, als grensgemeente, samen met onze buren kunnen doen. Ook voor hen is het tenslotte 75 jaar bevrijding van terreur en tirannie, al dragen zij daar wel zelf de verantwoordelijkheid voor.

Veel te doen dus. Samen met u, inwoners, ondernemers, organisaties, en met onze buurgemeenten, ook over de grens, want daarin ligt onze kracht in de Achterhoek. Het leven is hier goed en als we daar samen aan blijven werken, dan kan het dat ook blijven. Doet u mee?

Bezoekadres

Hofstraat 8
7121 DM Aalten

Postadres

Postbus 119
7120 AC Aalten

T: (0543) 49 33 33
E: gemeente@aalten.nl

Openingstijden

Contactinformatie