Lintjesregen 2026

Vrijdag 24 april heeft burgemeester Stapelkamp, tijdens de jaarlijkse lintjesregen, koninklijke onderscheidingen uitgereikt aan vijf bijzondere inwoners van de gemeente Aalten die zich, naar het oordeel van het Kapittel voor de Civiele Orden, ‘geruime tijd ten bate van de samenleving hebben ingespannen of anderen hebben gestimuleerd’. Met hun langdurige en veelzijdige inzet zijn zij van grote betekenis voor de lokale samenleving en een blijvend voorbeeld van betrokken vrijwilligerswerk.

De volgende inwoners zijn koninklijk onderscheiden (in willekeurige volgorde). Alle vijf hebben de versierselen ontvangen die behoren bij de benoeming tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Mevrouw Ans Laarman-Meulenbeek (70 jaar) uit Bredevoort 

Mevrouw Laarman-Meulenbeek zet zich al meer dan 20 jaar met grote betrokkenheid in voor de Protestantse Gemeente Bredevoort. Van 2001 tot 2009 was zij secretaris en sinds 2012 is zij actief als wijkmedewerkster. In deze rol legt zij huisbezoeken af, biedt zij steun bij ziekte en verlies en onderhoudt zij warme contacten met gemeenteleden. Haar deskundigheid, betrokkenheid en hartelijkheid maken haar tot een waardevolle steunpilaar binnen de gemeenschap.

Daarnaast was zij jarenlang actief bij het Stadskoor Bredevoort, waar zij bestuurlijke functies vervulde en ook als zangeres betrokken bleef. Ook is zij sinds 2014 vrijwilliger bij de VVV Bredevoort, waar zij een belangrijke rol speelt in de coördinatie van vrijwilligers en de dagelijkse organisatie. Zij staat bekend als een betrouwbaar en gastvrij aanspreekpunt en is ook tijdens praktische werkzaamheden zeer betrokken.

Eerder vervulde zij ook een secretariële rol bij Stichting KREK, waar zij zich inzette voor de organisatie van cursussen en workshops op creatief en educatief gebied.

De heer Evert Lensink (80 jaar) uit Aalten

De heer Lensink zet zich al meer dan 60 jaar onafgebroken in voor de lokale gemeenschap. Hij heeft zich in die periode ingezet voor diverse verenigingen op het gebied van cultuur, natuurbeheer en sport. Sinds 1964 is hij betrokken bij toneelvereniging De Haort, waar hij zowel op het podium als achter de schermen een belangrijke rol vervult. Daarnaast is hij al bijna 40 jaar actief binnen de Nederlandse Bijenhouders Vereniging, waar hij onder meer als bestuurslid, begeleider en vraagbaak een onmisbare schakel is.

Ook binnen de Wildbeheereenheid Aalten levert hij al 15 jaar een waardevolle bijdrage aan natuurbeheer en educatie. Verder is hij betrokken bij onder meer de Jachthondenopleiding Oost-Achterhoek, de Hoogstambrigade Winterswijk en Stichting De Wenninkmolen, waar hij als penningmeester actief is.

Bij sportvereniging AZSV is hij al sinds 1970 een vaste vrijwilliger. Hij speelde een belangrijke rol binnen de jeugdafdeling, was medeoprichter en drijvende kracht achter het vrouwenvoetbal binnen de vereniging en helpt nog altijd mee met het onderhoud van sportpark Villekamp.

De heer Henk Veerbeek (74 jaar) uit Dinxperlo

De heer Veerbeek heeft zich jarenlang met grote toewijding ingezet voor de gemeenschap in Dinxperlo. Van 2006 tot 2022 was hij secretaris van Oranjevereniging VVNF, waar hij een centrale rol speelde in de organisatie van activiteiten rondom onder andere Koningsdag. Ook na zijn bestuursperiode bleef hij als vrijwilliger betrokken en inzetbaar voor ondersteunende werkzaamheden.

Daarnaast zet hij zich al ruim tien jaar in voor de Protestantse Gemeente Dinxperlo, onder meer als technisch beheerder van kerkradio en als redactielid van het kerkblad Kerkleven/Kerkpad. Tijdens de verbouwing van het kerkelijk centrum leverde hij bovendien een belangrijke praktische bijdrage.

Verder was hij coördinator voor Stichting Het Gehandicapte Kind en is hij sinds 2023 bestuurslid bij de PCOB, waar hij zich onder andere bezighoudt met communicatie en organisatie van bijeenkomsten voor ouderen.

Mevrouw Henriëtte Klein Entink (72 jaar) uit Aalten

Sinds 1986 is mevrouw Klein Entink als vrijwilliger verbonden aan de vakantieweken van de Interkerkelijke Kampcommissie Achterhoek. Deze vakantieweken bieden jaarlijks mensen die zonder begeleiding niet op vakantie kunnen een waardevolle en veilige week met zorg en aandacht. Al bijna 40 jaar vervult zij hierin een veelzijdige en onmisbare rol, onder meer in persoonlijke verzorging, begeleiding tijdens uitjes en de voorbereiding en uitvoering van het programma.

Daarnaast is zij sinds 1998 actief binnen de Protestantse Gemeente Aalten. Tot op de dag van vandaag zet zij zich met hart en ziel in als bezoekmedewerker. Hierbij biedt zij aandacht en ondersteuning aan gemeenteleden die te maken hebben met ziekte, eenzaamheid of andere moeilijke omstandigheden. Ook is zij betrokken bij de organisatie van de startzondag en helpt zij wekelijks bij de koffieschenking na de kerkdienst.

Naast haar vrijwilligerswerk draagt zij langdurig en intensief mantelzorgtaken binnen haar familie, waarbij zij zich met grote toewijding inzet voor haar naasten.

De heer Theo Aaldering (76 jaar) uit Dinxperlo

De heer Aaldering is al sinds 1985 actief betrokken bij het voetbal in Dinxperlo en speelde een sleutelrol binnen FC Dinxperlo, ontstaan uit de fusie tussen SV Dinxperlo en DZSV. Hij werd binnen dit proces een verbindende factor tussen beide verenigingen en leverde een belangrijke bijdrage aan het tot stand komen van de fusie in 2019. Ook was hij nauw betrokken bij de realisatie van het nieuwe sportcomplex, zowel in de voorbereiding richting gemeente als tijdens de uitvoering, waarbij hij vrijwilligers aanstuurde en zich praktisch inzette.

Binnen FC Dinxperlo vervulde hij diverse functies, van jeugdleider en scheidsrechter tot bestuurslid en voorzitter. Nog steeds is hij wekelijks actief betrokken bij de organisatie, coördinatie en ondersteuning van diverse activiteiten binnen de vereniging.

Daarnaast zet de heer Aaldering zich al jarenlang in voor Alzheimer Nederland als coördinator, wijkhoofd en collectant. Ook is hij sinds 2017 vrijwillig chauffeur van de Electrocar bij zorginstelling Careaz, waar hij ouderen en mensen met een beperking vervoert en bijdraagt aan hun zelfstandigheid en sociale contacten.

Verder is hij al zes jaar vrijwilliger bij de Farm & Country Fair, waar hij via FC Dinxperlo ondersteunende werkzaamheden verricht, zoals terreinwerk en verkeersbegeleiding.

Toespraak burgemeester Anton Stapelkamp

Beste mensen, 

Fijn dat u er bent, hartelijk welkom in deze monumentale maar intieme Sint-Joriskerk en natuurlijk vooral de mensen hier op de eerste rij, onze gedecoreerden. Ook de mensen die nu live of later meekijken via kerkdienstgemist natuurlijk welkom, fijn dat u er zo toch een beetje bij kunt zijn. 

Vandaag op deze bijzondere dag van de lintjesregen, formeel de Algemene Gelegenheid, heb ik de eer om namens Zijne Majesteit de Koning een vijftal inwoners van de gemeente Aalten te onderscheiden vanwege hun grote inzet en verdiensten voor onze samenleving.

Op zo’n bijzondere dag proberen we het juist voor de decorandi een bijzondere dag te maken. Samen met Suzan Westerveld, mijn onvolprezen medewerker kabinetszaken, verraste ik deze mensen vanochtend thuis, de eerste al om een uur of acht. Een verrassing al zal het voor sommigen eerder gevoeld hebben als een overval. Wij genoten maar hebben vooral u zien glunderen en genieten, samen met een klein aantal mensen dat ook in het complot zat en dat betrokken was bij de voordracht. 

Voor ons is er altijd een beetje spanning, zouden we u we thuis treffen? Gelukkig kwam het, zoals eigenlijk altijd, prima voor elkaar en troffen we elkaar op de verwachte plaats. Voor u was er door die vroege aankondiging wel even de mogelijkheid om even bij zinnen te komen en u voor te bereiden op deze bijeenkomst, u wat op te frissen en zo feestelijk als u zelf wilde aan te kleden. Het was wel even schrikken, zo merkten we. Het is gelukt om u op tijd bij de uitreiking te krijgen, we zijn compleet, het feest kan beginnen.

Deze uitreiking doen we voorzover ik weet voor het eerst in deze kerk in Bredevoort. Meestal kijken we vooraf even waar de meeste decorandi, deftig woord voor degenen die vandaag onderscheiden worden, vandaan komen en/of waar ze hun vrijwilligerswerk verrichten. En dit jaar hadden we weer eens een Bredevoortse decoranda en dus zijn we nu hier bijeen gekomen. En omdat velen van u waarschijnlijk voor het eerste van hun leven in deze kerk zijn misschien ook wel aardig om wat over deze kerk te vertellen. Ik ben tenslotte ook portefeuillehouder Cultuur,  Erfgoed en Toerisme binnen het college. 

Deze kerk is gewijd aan Sint Joris, een martelaar uit de vierde eeuw, net als onze Nicolaas geboren in Turkije maar zijn heldendaad verrichtte deze Romeinse soldaat weer in Libië. Na de Kruistochten is hij bekend geworden in heel Europa, je komt hem tegen als Giorgio, Göran, Georg, George, Jorge, Jerzy en Jordi, hij is de beschermheilige van de scouting, van de borgmannen van Bredevoort maar ook van allerlei landen en steden zoals bijvoorbeeld Engeland. Bijzonder is dat hij ook in de islamitische wereld erkend wordt, hij schijnt in Israël begraven te liggen. De torenspits heeft hier dan ook geen weerhaan maar deze wordt opgesierd door Sint Joris. Gisteren was het zijn naamdag en deze uitreiking past daar dan wel weer mooi bij, jullie zijn misschien dan geen heilige, geen padvinder of stoere drakendoder maar dienstbare helden zijn jullie wel. Helden van onze participatiedemocratie, actieve burgers. 

De oudste fundamenten van deze kerk stammen al uit 1316. Waarschijnlijk diende het gebouw als kapel van het nabijgelegen kasteel van Bredevoort. Na de verovering van Bredevoort in 1597 door Prins Maurits werd het vestingstadje geplunderd door de huursoldaten en is de kerk volledig verwoest. De kerk zoals wij die kennen is dus nooit in gebruik geweest door katholieken maar is gelijk ingericht voor de protestantse eredienst, al is de oudste kerkklok nog wel van roomse origine. In 1646, nog net voor het einde van de Tachtigjarige Oorlog, sloeg ook nog eens de bliksem in de kruittoren van het kasteel. De ontploffing die volgde beschadigde talloze gebouwen in de omgeving. Het kasteel was in een ruïne veranderd en ook de kerk liep aanzienlijke schade op. Veertig mensen kwamen om. Elf werden er in het koor begraven. De kerk werd weer herbouwd, maar wel wat kleiner dan zijn voorganger. 

Maar terug naar vandaag. Terug naar de helden van deze dag. Vijf inwoners van onze gemeente worden vandaag koninklijk onderscheiden vanwege hun vrijwillige inzet voor onze gemeenschap. We leveren gelukkig in een democratie en een democratie veronderstelt dat mensen zich gedragen als burgers die zich verantwoordelijk weten en voelen voor de gemeenschap waarvan ze deel uit maken maar die ze zelf ook vormgeven. Dat besef zijn we de laatste decennia wel een beetje verloren, allerlei hulpbetoon en medemenselijkheid is nu verstatelijkt en gejuridiseerd tot recht op een voorziening of een uitkering. Terwijl het  naoberschap waar we zo trots op zijn verondersteld dat we er voor elkaar zijn, dat we bereid zijn te delen, we mogen een beroep doen op onze naobers en beseffen dat er dus ook een beroep op ons gedaan mag worden. Dat denken vanuit de gemeenschap, vanuit het wij staat haaks op het individualisme van het moderne levensgevoel. Sinds corona worden bijvoorbeeld veel meer mensen in kleine kring begraven terwijl vanouds dat veel meer vanuit de gemeenschap werd gedaan waarbij de naobers werden geschakeld. Hetzelfde geldt voor huwelijksjubilea, ook die worden meer en meer in besloten kring gevierd. De Achterhoek loopt misschien niet voorop in deze ontwikkeling maar ook wij worden hierdoor beïnvloed. Ook ons verenigingsleven heeft het moeilijk om leden te vinden die niet alleen iets komen halen maar ook bereid zijn om te brengen. Veel leden willen best wel eens een klusje doen maar velen zijn niet meer bereid om een functie of een taak op zich te nemen die voor langere tijd verplichtingen en verantwoordelijkheden met zich meebrengen. Vrijwilligerswerk doen velen nu omdat je je kan ontwikkelen en omdat het goed op je cv staat. Vrijwilligerswerk is daarmee geen dienstbaarheid meer, eigen belang en plezier worden belangrijker. Je ziet het ook aan de toename van individueel sporten en bewegen, vrijheid blijheid, in je eentje of met enkele vrienden hardlopen of naar de sportschool, wanneer het jou uitkomt en zonder dat meer iets voor terug hoeft te doen. We hoeven niet naar die en die te wijzen, dit virus besmet ons allemaal. Maar worden we er gelukkiger van? Wordt onze gemeenschap er sterker door? Neemt het welzijn toe? Ik betwijfel het zeer, of nee, ik weet eigenlijk wel zeker dat we hier niet gelukkiger van worden. En daarom is het zo mooi om vandaag een vijftal Aaltenaren in het zonnetje te zetten die wel jarenlang als actieve burgers hun verantwoordelijkheid hebben genomen voor onze gemeenschap. Niet omdat het ze geen moeite kostte of dat het altijd leuk en makkelijk was maar omdat ze zich verantwoordelijk wisten. En daarom ben ik wel een fan van dat misschien wel wat ouderwetse haast feodale maar o zo terechte stelsel van koninklijke onderscheidingen voor maatschappelijke inzet, voor actief burgerschap. 

Burgers dragen zelf een medeburger voor, moeten dat uitgebreid onderbouwen en motiveren en dan gaat het langs burgemeester en commissaris van de koning naar het Kapittel van de Civiele Orden en dan kijkt een minister er nog naar voordat uiteindelijk de koning als Grootmeester van het Kapittel zijn handtekening zet. Je wordt niet zo maar onderscheiden, als criterium geldt dat ‘men zich geruime tijd ten bate van de samenleving heeft ingespannen of anderen daartoe heeft gestimuleerd’.

Ik ga nu over tot de feitelijke uitreiking, u zit al op de goede volgorde, als u aan de beurt bent zou ik u willen vragen om op te staan zodat iedereen u goed kan zien, de schijnwerpers staan vanochtend tenslotte op u gericht. Ik begin met onze Bredevoortse decoranda, Ans Laarman- Meulenbeek.

Ans Laarman is al zeker sinds het begin van deze eeuw een actieve en betrokken Bredevoortse. En dat naast haar zorg voor haar gezin en haar betaalde werk. Voor de Protestantse Gemeente Bredevoort was ze als secretaris actief en de laatste vijftien jaren als wijkmedewerkster waarbij ze de contacten met de leden onderhoudt en steun en toeverlaat van hen is in moeilijke tijden. Ook is ze actief lid van het Stadskoor Bredevoort en bekleedde ze er enige tijd het voorzitterschap en daarna het secretariaat van het koor maar ook nu nog levert ze geregeld hand en spandiensten. Tenslotte is de de laatste twaalf jaar secretaris van de lokale VVV. Een belangrijke voorziening in onze Vestingstad. Ze coördineert er de werkzaamheden rond de openstelling en is ook aanspreekpunt voor de vele vrijwilligers. Ook aan de nog vrij recente verbouwing en opwaardering van het VVV-kantoor droeg ze haar steentje bij. Ans is niet iemand doe veel op de voorgrond treedt, een stille kracht achter de schermen, altijd bereid een extra stapje te doen en ook om de minder aantrekkelijke uren op het VVV-kantoor op te pakken. Maar vandaag halen we haar naar voren en zetten we haar in de spotlights. Het is mij daarom een groot genoegen om u te kunnen meedelen dat het Zijne Majesteit behaagt heeft om u, Johanna Antoinette Hendrina Laarman-Meulenbeek, te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Van Bredevoort zakken we af in zuidwestelijke richting en dan komen we uit in de zeeheldenbuurt bij Evert Lensink. Evert Lensink, ook wel bekend in ons dorp als de klompenman van de Welkoop, is al zijn hele volwassen leven op tal van terreinen actief in en voor onze gemeenschap. Een veelzijdig mens, een bijna rusteloze doener, stil zitten is geen kernkwaliteit van hem zogezegd. Op de Haart is hij al zestig jaar betrokken bij de toneelvereniging die bekend staat om de groots opgezette openluchtspelen. Evert acteert niet alleen maar is ook druk met de organisatie van de voorstellingen. Al vijftig jaar is hij actief binnen onze voetbalvereniging AZSV. Zowel voor de jeugd als ook voor de dames heeft hij zich zeer ingezet en daar plukt deze toonaangevende vereniging nog steeds de vruchten van. Net als zijn onderhoudswerk op het terrein. Al veertig jaar is hij verder een bezige bij binnen de Aaltense afdeling van de Nederlandse Bijenhoudersvereniging. Hij is ook actief binnen de WildBeheerEenheid Aalten, velen zullen hem wel eens ontmoet hebben bij de Voorlichtingswagen die de WBW op tal van evenementen neerzet. Voor de Stichting Wenninkmolen in Lintelo  treedt hij op pas penningmeester, bij de Kegelclub was hij ook al twaalf jaar penningmeester, bij de Hoogstambrigade in Winterswijk kennen ze hem als gewaardeerde kracht voor onderhoudswerkzaamheden en tenslotte draagt hij ook zijn steentje bij aan de trainingen en examens van de de Jachthondenopleiding in de Oost-Achterhoek. Al met al een indrukwekkend oeuvre aan vrijwilligerswerk, wat deed hij niet, vraag je je haast af? En waar haalde hij toch de tijd vandaan? Ook voor hem zaten er toch maar 24 uur in een dag! Het is mij daarom een groot genoegen om u te kunnen meedelen dat het Zijne Majesteit behaagt heeft om u, Evert Lensink, te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Verder naar het zuiden maar nog steeds in Aalten komen we in de dichtersbuurt en wel bij Henriëtte Klein Entink-van Loon. Henriëtte is vooral in en vanuit de Protestantse Gemeente Aalten actief. Al sinds 1998 verricht ze allerlei pastoraal werk als bezoekmedewerker maar ze schenkt ook koffie na de kerkdiensten en ze is betrokken bij de organisatie van de jaarlijkse startzondag. Naast de aandacht én zorg voor haar man was ze ook jarenlang een zorgzame mantelzorger voor haar moeder. Maar de vrijwillige inzet waarom ze nu is voorgedragen ligt denk ik vooral in haar werk voor de Interkerkelijke Kampcommissie Achterhoek. De gezamenlijke diaconieën organiseren al decennia vakantieweken voor mensen die zonder wat zorg en begeleiding anders niet op vakantie kunnen. Jaarlijks genieten zo meer dan honderd Achterhoekers van een vakantie en tientallen vrijwilligers zorgen voor de begeleiding. Een vaste kracht daarbij is Henriëtte Klein Entink, al veertig jaar is zij van de partij. Ze is een vrolijke, energieke, maar bovenal zorgzame vrijwilliger met aandacht voor de mensen om haar heen, nooit is haar iets te veel. En daarom verheugt het mij om u,  Henriëtte Anna Maria Klein Entink-van Loon, te kunnen meedelen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd u te benoemen tot Lid van de Orde van Oranje-Nassau.

We nemen de Dinxperlosestraatweg en via de Aaltenseweg komen we terecht bij Theo Aaldering. Op het prachtige complex van FC Dinxperlo zocht ik hem vanochtend op en gelukkig kon hij daar ook zijn, twee weken geleden lag hij nog in het ziekenhuis. Fijn dat je er dus toch bij kan zijn vanochtend hier in Bredevoort. Al tientallen jaren is Theo Aaldering een steunpilaar binnen het Dinxpersen voetbal. Eerst als  jeugdleider, trainer en scheidsrechter, later als bestuurslid en als zodanig lid van allerlei commissies. Zoals op meer plaatsen in het land is er tussen voetbalverenigingen uit hetzelfde dorp geregeld een grote rivaliteit en in Dinxperlo konden de blauwen en groenen er ook wat van. Theo was al lang geleden overtuigd van het nut van een samengaan tussen de verenigingen DZSV en SV Dinxperlo maar het heeft heel wat voeten in de aarde gehad alvorens de kogel door de kerk ging en FC Dinxperlo ontstond en er ook een nieuw clubgebouw. Theo heeft daar heel veel aan bijgedragen, hij heeft moeten praten als Brugman, reden om hem in 2022 de Eremedaille van de gemeente Aalten toe te kennen. En ondertussen is bijna iedereen blij met de fusie en werd het eerste vorig seizoen zelfs kampioen. Vanuit FC Dinxperlo is Theo ook elk jaar actief als vrijwilliger op de Farm & Country Fair, de vergoeding die de organisatie daarvoor betaalt komt ook weer ten goede aan de club. Maar ook buiten het voetbalwereldje is Theo actief. Hij zet zich al geruime tijd in voor Alzheimer Nederland en ook crosst hij met de Electrocar door Dinxperlo en omgeving om ouderen en mensen met een beperking van A naar B te brengen. Het is mij daarom een groot genoegen om u te kunnen meedelen dat het Zijne Majesteit behaagt heeft om u, Theodorus Henricus Johannes Aaldering, te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Tenslotte komen we terecht bij Henk Veerbeek aan de Beggelderveldweg. Bekend terrein voor mij want enkele jaren geleden mocht ik zijn vrouw ook al koninklijk onderscheiden en stonden we dus ook bij haar onverwacht op de stoep. Velen zullen Henk toch vooral kennen als VVNF’er, zestien jaar was hij maar liefst bestuurslid van deze Oranjevereniging met tegen de 6.000 leden. De grootste van het land en dus komt er heel wat bij kijken. Ook na zijn terugtreden in 2022 en benoeming als Erelid bleef hij actief.  Bij zijn pensionering wilde Henk de verveling voor zijn en dus zocht hij weer nieuwe vormen van vrijwilligerswerk om zich in te storten. Hij vond het bij de protestantse gemeente Dinxperlo waar hij allerlei taken rond beheer en onderhoud op zich nam. Ook coördineert hij voor Stichting Het gehandicapte kind de jaarlijkse collecte. En tenslotte is hij sinds enkele jaren actief als bestuurslid van de Dinxperse PCOB-afdeling. Op tal van terreinen levert Henk dus een fantastische bijdrage aan het welbevinden van de Dinxperse gemeenschap, Henk is een actieve burger waarvan je er nog wel een paar meer zou willen hebben. Het is mij daarom een groot genoegen om u te kunnen meedelen dat het Zijne Majesteit heeft behaagd om u, Hendrik Marinus Veerbeek, te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau.

En zo komen we bijna aan het eind van deze bijeenkomst. Het is goed gebruik om de bijeenkomst af te sluiten met het zingen van ons volkslied.

Daarna hebben we nog even een fotomoment en tenslotte kunt u hen feliciteren. Ik zeg alvast dank voor uw aanwezigheid, en tegen de gedecoreerden, geniet van deze feestelijke dag, laat u maar eens lekker verwennen.